Citaat Bruno

“Mijn gedachten en ideeën uit de Goddelijke sferen zijn sterke geestelijke energieën. Ik draag deze over in het aardse gedachtenveld.

Deze worden over de totale aardbol verdeeld en door de mensen van goede wil opgenomen en in hun omgeving als leervoorbeeld in de daad omgezet – aangepast aan de daar passende maatschappelijke vorm “

De hogere sferen vergeleken met de aarde

Citaat van Bruno

Geen mens die hier leeft, kan  ook maar vermoeden

hoe het aan de overzijde werkelijk uitziet!

Het begint al met het lichtspel van de kleuren,

dat met niets aards te vergelijken is.

Zij stralen met een innerlijke glans die onbeschrijflijk veel nuances vertoont. 

In de sferen die alleen bevolkt zijn met stralende wezens,

zijn er geen onwaarheden.

De gedachten bestaan uit lichtende energievormen,

die niemand wil of moet verbergen.

Batterij opladen

Bruno Gröning schreef: 

"In uw geval is het niet anders, zoals ik het al aan de telefoon vergeleek, als een batterij, die door het gebruik langzamerhand leeggelopen is, zodat ze uiteindelijk niets meer afgeven kan. Precies hetzelfde is het met het menselijk lichaam. God heeft het zo bepaald, dat het lichaam energie in zich moet hebben om al dat tot stand te kunnen brengen wat God de mensen toebedeelt."

Het gedicht Door Gods liefde weer opgeladen van Justus A. van Tricht sluit hier mooi bij aan:

Als Gods'liefde ons mag laden

vult Hij onze batterij

door ons daarop aan te sluiten

spreekt Hij tot ons “Kom bij Mij”.

Leeggelopen batterijen

zijn voor God geen enkel punt

dat weet Hij goed aan te pakken

al wie tot Hem komt vergunt.

Met Zijn liefde zal Hij vullen

elke lege batterij

tot die volop weer kan werken

wat ook zijn bestemming zij.

Zo kan die weer liefde geven

zoals God het heeft bedoeld

daarvoor laat Hij ons herleven

tot een ieder liefde voelt!

.

Uitspraak van Bruno Gröning over de drie werelden

Er zijn drie werelden:

de gedachtenwereld,

de gevoelswereld

en de geestenwereld.

De grootste wereld is de gedachtenwereld, waar u gedachten opneemt,
de kleinste is de geestenwereld, maar de gevaarlijkste.
Met de gedachtenwereld bent u altijd verbonden. Met de gevoelswereld ook, maar neem geen verbinding op met de geestenwereld, tenzij u zelf eens precies weet wie u bent.

Good bones - Gedicht over hoop

Illustratie Max Fleishman

Een gedicht van de Amerikaanse dichteres Maggie Smith waarin zij tackelde "hoe moeilijk het is om van deze wereld te houden zoals ze is en mijn kinderen te leren om van haar te te houden" werd een regelrechte internethit na een recente aanslag. Ze zegt "ik denk dat dit gedicht, en veel van mijn gedichten die ik schreef sinds ik kinderen heb wringt. Hoe houden wij van deze wereld zoals ze is, met al haar gebreken en gevaren en hoe leren wij onze kinderen om van haar te houden? Hoe "verkopen wij hun de wereld" zonder te liegen over de realiteit? Hoe laten we ze de rotte delen - want dat moeten wij, uiteindelijk - laten zien en hoe moeten wij ze in staat stellen om goed te doen en verandering te forceren?

Een goed skelet

Het leven is kort, hoewel ik dit voor mijn kinderen verborgen houd.
Het leven is kort, en ik heb het mijne ingekort
op duizend heerlijke, onbezonnen manieren,
duizend heerlijke onbezonnen manieren,
die ik verre van mijn kinderen houd. De wereld is ten minste
vijftig procent verschrikkelijk, en dat is een conservatieve
schatting, hoewel ik dit verre van mijn kinderen houd.
Voor elke vogel is er een steen geworpen naar een vogel.
Voor elk geliefd kind, een kind geslagen, gevangen,
gezonken in een meer. Het leven is kort en de wereld
is ten minste voor de helft verschrikkelijk, en voor elke aardige
vreemdeling, is er een die je zou willen slaan,
hoewel ik dit verre van mijn kinderen houd. Ik probeer hun
de wereld te verkopen. De eerste de beste makelaar,
lopend door een vreselijk bouwval, tettert over
een sterk skelet: Dit huis zou mooi kunnen zijn,
toch? Jij zou dit huis mooi kunnen maken.


Good Bones

Life is short, though I keep this from my children.
Life is short, and I’ve shortened mine
in a thousand delicious, ill-advised ways,
a thousand deliciously ill-advised ways
I’ll keep from my children. The world is at least
fifty percent terrible, and that’s a conservative
estimate, though I keep this from my children.
For every bird there is a stone thrown at a bird.
For every loved child, a child broken, bagged,
sunk in a lake. Life is short and the world
is at least half terrible, and for every kind
stranger, there is one who would break you,
though I keep this from my children. I am trying
to sell them the world. Any decent realtor,
walking you through a real shithole, chirps on
about good bones: This place could be beautiful,
right? You could make this place beautiful.

Uitnodiging Kerstviering 2016

Kerstbijeenkomst

Zondag 11 december aanvang 14.00 uur

Welkom vanaf 13.30 uur met koffie en thee

in Huis van de Wijk

De Glazenap

Spechtstraat 58

5932 VK  Tegelen

Klik hier voor de routebeschrijving

Stichting voor Psychische-, Geestelijke-, en Natuurlijke Levensprincipes

Ilse Werner: "Heeft Bruno Gröning mijn leven gered?"

Ilse Werner was een Duitse actrice en zangeres. Ze is in 2005 op 85 jarige leeftijd overleden.

"Meisje, je weet toch dat ik toch een behoorlijk verstandig en nuchter persoon ben"' zei Winnie Markus. "Maar ik heb gisteren iemand leren kennen die Bruno Gröning heet. Ze noemen hem de Wondergenezer omdat hij al veel mensen geholpen zou hebben. Misschien kan hij ook jou weer gezond maken."

Lacht u me alstublieft niet uit, maar de wondergenezer Gröning heeft me werkelijk geholpen. Ik ben ervan overtuigd. Het is nu 33 jaar geleden. Ik was toen met de Amerikaanse journalist John de Forst getrouwd en ik lag met een gesprongen buitenbaarmoederlijke zwangerschap in een ziekenhuis in München.
Voor het draaien van mijn volgende geplande film "Geliefde leugenaar" met Hans Söhnker (Regie: Hans Schweikart) werd ik plotseling ziek. Ik had ondraaglijke buikpijn.
Toen ik op een morgen opstond, kreeg ik een bloeding. Onze huisarts stelde een gesprongen buitenbaarmoederlijke zwangerschap vast.
Mijn man bracht me meteen naar het ziekenhuis. Mijn toestand was heel ernstig. Inwendige bloedingen bedreigden mijn leven. Ik werd onmiddellijk geopereerd. Daarmee was het gevaar nog lang niet geweken. Door de ontsteking had ik bloedvergiftiging . Maar als Amerikaan kon mijn man aan penicilline komen, waarover toen helaas niet alle ziekenhuizen beschikten.

Helemaal opgewonden belde Winnie Markus mijn man op.:"in Gods' naam John, wat is er gebeurd?" Kort daarop bezocht ze mij in het ziekenhuis en zag hoe slecht ik eraan toe was. Ik was nog steeds zo zwak dat men met het ergste rekening hield.

In deze situatie kwam haar voorstel van de wondergenezer Bruno Gröning. Zij probeerde met hem in contact te komen, wat na wat heen en weer ook lukte. In zijn opdracht bracht ze een balletje van zilverpapier mee in het ziekenhuis, dat zij mij in mijn hand drukte. "Men beweert dat Gröning telepathisch krachten heeft", verklaarde ze. Daarom moet je zo'n zilverpapierballetje vast in je hand nemen en intens aan hem denken. En als hij dan tegelijk aan de patiënt denkt, zal de betreffende gezond worden."

Bij het afscheid zei Winnie: "meisje, wij moeten alles proberen; misschien kan hij je helpen."

Nog dezelfde avond belde zij mijn man op: "John, zeg alsjeblieft tegen Ilse dat zij morgen tussen 14.00 en 14.30 uur het balletje in haar hand neemt. In dit half uur zal Gröning aan haar denken."

Mijn man was zeer skeptisch. maar als het iemand zo beroerd gaat als toen met mij, dan grijp je elke strohalm aan. 
Ik liet een bord op mijn kamerdeur aanbrengen: "S.v.p. niet storen.". Ik nam de bal heel vast in mijn hand en had het gevoel dat hij heel heet werd, dat er stromen door mijn lichaam gingen.
Misschien was het allemaal maar verbeelding of suggestie, maar wat het ook geweest mag zijn: vanaf dit half uur verbeterde mijn gezondheidstoestand. Na twee weken werd ik uit het ziekenhuis ontslagen. Filmen kon ik echter nog niet. "Geliefde leugenaar"werd zonder mij gedraaid. Mijn rol nam Elfie Mayerhofer over.

Uit het boek Ilse Werner: 
So wird's nie wieder sein … Ein Leben mit Pfiff. Bayreuth, : Hestia,  1981, Blz. 183-189.