zondag 4 maart 2018

Jaap Hiddinga over Boodschappers van God




Jaap Hiddinga studeerde kwantumnatuurkunde en chemie. 

Al vanaf zijn prille jeugd heeft Jaap Hiddinga de gave om uit zijn lichaam te kunnen treden en geestelijke werelden binnen te gaan. De visioenen die hij tijdens deze uittredingen heeft kan hij zich bewust herinneren en daardoor gedetailleerd beschrijven.
Hij kreeg in 1993 een openbaring die zijn leven en denken totaal veranderde. Hij houdt zich al geruime tijd bezig met het schrijven van boeken  Daarnaast geeft hij adviezen over duurzame energiebronnen zoals wind en zon. 

In zijn boek Visioenen uit de bron kwam ik de volgende tekst tegen, waarin ik de opdracht van Bruno Gröning herkende:

"Er zijn ook op jouw aarde nog mensen die dit (het doorgeven van de goddelijke liefde en goddelijke waarheid) kunnen en ook mogen doen, maar zij worden door veel mensen als meesters en leraren beschouwd en dat is natuurlijk niet juist. Sommigen doen dit werk in het groot en anderen doen het in het verborgene, maar dat is niet belangrijk.

Het is van belangrijk dat mensen hen niet als bron van waarheid beschouwen maar slechts als een boodschapper van God. Zij zijn de mond waardoor God spreekt, maar zijn zelf die boodschap niet. Het is van belang dat de mens beseft dat het licht dat uit hen straalt niet van henzelf is maar van God. Zij maken dus God zichtbaar.

De fout is dat heel veel mensen dan de persoon zelf weer gaan vereren en niet de les die er achter zit. (...). De mensen die nu leven, hebben net als de mensen van vroeger de opdracht om een wegwijzer te zijn. Met andere woorden, de mens mag in hun licht een ervaring opdoen, maar het is dan de bedoeling dat men dat licht in zich opneemt.(..)
Als je de weg zoekt en ziet een wegwijzer staan, dan blijf je toch ook niet bij die wegwijzer staan omdat je die zo mooi vindt? Je gaat dan verder op je weg, want de wegwijzer vertelt je immers waar je naar toe moet gaan."

Woorden van Bruno Gröning over zijn taak als wegwijzer:


Ik ben slechts een werktuig. Ik ben slechts een leider. Ik ben slechts een wegwijzer. Ik ben een van hen die dat transformeert en aan de mensen weet te geven wat zij nodig hebben. Meer vertel ik u vandaag ook niet.

En daarom sta ik hier allereerst voor de arme zieke mensen als een wegwijzer, die de mensen weer terugleidt naar de ware, goddelijke weg. De brug, die tot deze goddelijke weg voert, heb ik weer opgebouwd. U kunt er nu overheen gaan.

Ik ben niet op zoek naar volgelingen. Ik wil niemand hebben, die mij aanhangt.

Ik wil van jullie helemaal niets hebben. Ik wil slechts een wegwijzer zijn. En als u zich op de goede weg bevindt, dan zult u de heilstroom ontvangen, want alleen op die weg is zij te vinden. Die weg valt onder het golfbereik.

Zoekt u niet naar de ziekte!
Zoekt u naar de weg, waarvoor ik de wegwijzer ben!

Maar hier is het zo dat er een wegwijzer staat, zodat u zich niet kunt vergissen. En zo sta ik ook voor alle mensen als een wegwijzer, zoals er ook al veel wegwijzers door de mensen geplaatst zijn. Want anders zou het niet mogelijk zijn snel uw doel te vinden. En daarom moet ik de mensen de weg wijzen die zij moeten gaan om snel bij hun doel te komen. Meer ben ik niet. En meer wil ik niet zijn. Want ik wil als wegwijzer niet dat mensen aan mij gaan hangen, dan zouden andere mensen de weg niet meer vinden. Ik moet u laten passeren, terwijl ik daar zo sta en zeg: ‘daar is de weg’. Zoals hier, zoals ik u de weg beschreven heb. Ik heb u de weg zo goed aangeduid en alleen dit is de enig juiste weg.

Bedankt u niet mij, bedankt u God!





woensdag 28 februari 2018

Hilde Riedinger's herinneringen aan Bruno Gröning (2) Bernadette




Na Bruno Gröning's tweede bezoek aan Karlsruhe, vroegen de gastheren ons om na de voordracht te blijven. De aanleiding van het gesprek was een crucifix, dat een oude vrouw voor Bruno Gröning had gemaakt. Ik zat naast hem en hij stelde mij de vraag: "Wat gaat er in u om als u naar dit crucifix kijkt?

In het begin wist ik niet wat ik moest antwoorden, omdat de opstelling tegenover zulke zaken heel divers kan zijn, maar gaf toen mijn mening, dat Christus een door God gezonden mens was die de opdracht had om de mensen weer naar de orde en naar hun heil te leiden. Toen vertelde ik hem dat ik  de dag daarvoor de Bernadette film gezien had en dat ik het leven van Bernadette zo verklaarde, dat zij vanwege haar gezondheid - ze had een ernstige longziekte - bijzonder bereid en genegen geweest moest zijn om de genezende krachten op te nemen.

Bruno Gröning vroeg me om mijn verhaal te onderbreken omdat hij zelf met ons wilde spreken. We wilden hem niet storen en goed naar hem luisteren. Toen sprak hij tot ons. Zijn woorden, zij het eenvoudig en duidelijk, hadden een impact op ons die moeilijk te beschrijven is. 

Aan het einde van zijn voordracht legde hij zijn handen op zijn gezicht, hij had tranen in zijn ogen. "Wees niet bang voor de dood", zei hij. "Ik ben blij als ik de heerlijkheid van God binnenga." 

Hij vroeg ons om wat wij gehoord hadden samen op papier te zetten. Maar hoewel de voordracht van Bruno Gröning een geweldige ervaring voor ons allemaal betekende, was het niet mogelijk voor ons om het gehoorde op te schrijven. Het was de tweede keer dat ik Bruno Gröning had meegemaakt, op 16 maart 1952.

De volgende ochtend reden we terug naar het gastgezin om Bruno Gröning te zien en hem oprecht te bedanken. Ik had een vreselijke rugpijn en kon mezelf nauwelijks rechtop houden. Het was ongetwijfeld de reactie op de vorige avond.


Bruno Gröning ontmoetten we aan de ontbijttafel. Hij bood me een gekookt ei aan. Ik wilde het eerst niet accepteren omdat ik al ontbeten had. Maar hij tikte het ei op mijn hoofd, dat op de een of andere manier significant leek, en ik at het ei. Het was alsof een onzichtbare hand mijn pijn van mijn rug had weggenomen. Ik begon te huilen van geluk, en Bruno Gröning had ook tranen in zijn ogen. Hij gaf me zijn foto met de opdracht: "Uit dankbaarheid." Op dit moment wist ik niet waarom "uit dankbaarheid", omdat de dankbaarheid alleen bij mij zou  moeten liggen. Later besefte ik dat de dank van Bruno Gröning mijn beschrijving van Bernadette betrof van de vorige avond.


 Toen hij de foto overhandigde, merkte hij op: "Ik heb dit nog niet aan iemand geschreven."




maandag 19 februari 2018

Hilde Riedinger: haar eerste ontmoeting met Bruno Gröning


Hilde en Hermann Riedinger, Bruno Gröning


De eerste keer dat wij Bruno Gröning ontmoetten was in het huis van een vroegere collega van mijn man. De zoon van deze collega, die aan spieratrofie leed, was eerder met zijn moeder naar Bruno Gröning in München geweest en Bruno Gröning had beloofd naar Karlsruhe te komen zodra daar meer hulpzoekenden zouden zijn.

Toen we bij het huis van de collega aankwamen, waren Bruno Gröning en hun zoon aan het wandelen. Bij zijn terugkeer - hij was nog niet binnengekomen - stroomde er een sterke stroom in mijn lichaam, die nog sterker werd toen hij de kamer binnenkwam. 


Eerst bleef hij zwijgend staan, daarna sprak hij kort tot ons. Vervolgens stelde hij mij de eerste vraag:: "Wat merk je aan je lichaam?" Ik vertelde hem over de sterke stroom met de opmerking dat ik de stroom al had gevoeld voordat hij de kamer binnenkwam. 


Zijn antwoord was: "Ik hoef hier niet te zijn." Hij legde een rond stukje aluminiumfolie op mijn hoofd met het verzoek mijn lichaam te observeren wat of er nieuw in was. Ik kreeg hoofdpijn. 


Hij sprak achtereenvolgens met de rest van de aanwezigen en toen kwam hij bij mijn echtgenoot. Op de vraag wat hij in zijn lichaam merkte, antwoordde mijn man als volgt: "Als ik eerlijk ben, niets!" 


Daarop zei Gröning: "Je moet eerlijk zijn, je bent constant bezig met wat jouw vrouw nodig heeft, dat  verstoort de golven." Het was waar, mijn man was erg bezorgd over mij en daarom kon hij zelf niet de kracht opnemen. 


Bij deze eerste ontmoeting waren veel dingen nog steeds een raadsel voor ons, maar dat zou in de loop van de tijd veranderen. 





zondag 14 januari 2018

Bruno helpt je te verbinden met de Schepper




"Laten we bidden tot Hem, laten we Hem vragen, laten we geloven dat Hij het ons zal geven. 
 Ik maak alleen de verbinding. Vergelijk me voor mijn part met de telefoonjuffrouw die de verbinding maakt die jij wenst en zolang jij de hoorn in de hand houdt, zolang heb jij de verbinding. Leg je de hoorn echter eens neer, dat wil zeggen luister je een keer niet, dan is de verbinding verbroken. De telefoonjuffrouw zal je direct verbreken – zonder dat je deze juffrouw persoonlijk kent; dat hoeft ook niet. Je hoeft alleen maar je wens uit te speken, en zij doet dat. Ze is in dienst. 
 Jij staat ook in dienst, alleen wist je dat niet. Jouw dienst is immers een andere geworden, een wereldlijke, niet meer goddelijk. 
Maar wat het belangrijkste is dat je aan jezelf het goddelijke te doen hebt. Dat je voor jezelf, omdat je goddelijk bent, ook dat in je opneemt wat voor jou bestemd."

Uit de voordracht 'De Mier'. 




vrijdag 22 december 2017

Kerstfeest



Bruno Gröning signeerde deze afbeelding en reikte haar aan de vrienden uit tijdens de kerstviering.

"Opdat u niet vergeet, en ik zeg het hier tegen iedereen: het belangrijkste bent u zelf.
Ik kom zo naar u toe en ik wil en zal u een tinfolie geven, waarop u Maria met het Christuskind ziet. En dit zal u herinneren en ook aan de geboorte van Christus. En ik geloof dat u vandaag meer dan ooit op uw levenspad meeneemt.
En ik geloof ook dat deze kleine afbeelding ook een lijstje, een omlijsting waard is.
En ik geloof ook dat ze een plaats zal krijgen waar u haar vaak en graag zult zien.
En dat ze u steeds weer aan het leven herinnert, zal herinneren.
En dat u het leven dan ook werkelijk ter harte neemt.
Dat wil ik u hier als klein aards geschenk geven.'


Kerstfeest 1957 in Rosenheim




vrijdag 15 december 2017

Eeuwige wijsheden






Lao Tse (Lao-Zi) , 6e eeuw voor Christus zei:


Roem of je gezondheid: Welke telt meer?
Je gezondheid of je welstand: Welke is kostbaarder?

Let op uw gedachten... ze zullen uw woorden worden.
Let op uw woorden..... ze zullen uw daden worden
Let op uw daden.......... ze zullen uw gewoontes worden
Let op uw gewoontes....ze zullen uw karakter vormen
Let op uw karakter....... het zal uw lotsbestemming worden





Citaten van Bruno Gröning uit de toespraak van 4 december 1958:


Welke gedachten heeft u opgenomen? Waren het altijd goede gedachten?


Beste vrienden, u moet zich tot nu toe van één ding bewust zijn, door ook maar één kwade gedachte op te nemen zult u tot de ontdekking komen dat er steeds meer kwade gedachten volgen, tot u doordringen en dat u vervolgens ook kwade woorden uit. Dus alles wat u opneemt moet u ook weer afgeven, deed u dat niet? Bent u niet al aan het kwade ten prooi gevallen? Beste vrienden, door maar één kwade gedachte op te nemen wordt u de dienaar van Satan, wordt u werkelijk de dienaar van Satan! Besef dat, beste vrienden! Hoe vaak heb ik al tegen u gezegd dat u zoals ieder mens, als alle schepsels, goddelijk bent. En niemand kan u het goddelijke ontnemen, er verandert niets. Alleen met het verschil dat de een min of meer aan het kwade ten prooi valt, het kwade dient, er zich mee bezighoudt, erin berust of er helemaal in opgaat. Dat hij het als gemakkelijker, als beter ervaart een vuil, smerig leven te leiden, zoals het hem goed lijkt. En wat dit ene woord leven voor hem eigenlijk betekent.

U moet alles controleren, alles afwegen! En vooral dient u zich van de kwade gedachten te onthouden! Omdat u vol van kwade gedachten bent rest er niets anders voor u dan daadwerkelijk het kwade te doen. U kunt er niet omheen.