vrijdag 19 oktober 2018

Als jij nog niet kunt geloven, geloof ik voor jou






Bruno zegt ons dat je al wat je belast, al het negatieve mag afgeven. Hij noemt het het kwaad. Hij zei: beschouw me als de vuilnisman, doe alles wat je belast, ziekte, verdriet, pijn in de vuilniszak en geef het aan mij. Als jij nog niet kunt geloven, geloof ik voor jou.

Fragment uit de voordracht van 5 oktober 1958 in Springe, tijdens het Oogstdankfeest


Blij ben ik wanneer ik kan zeggen nu heeft hij het kwaad afgegeven, nu moet ik meehelpen, nu moet ik hem op dit moment het goede geven! 

Heeft u er aan gedacht? Wist u dat dit moment, deze korte tijd benut moet worden? Dat wist u helemaal niet! Dit moment heeft u werkelijk voorbij laten gaan, waarom? Omdat u het niet wist.

Deze heel korte tijd, beste vrienden, is werkelijk slechts een moment, een fractie van een seconde, hoe wij deze benutten en hoe deze fractie van een seconde de mensen toch ten goede komt. En u heeft de tijd van uw leven op aarde zo verzaakt, zo verzuurd.

Gaat u de vele jaren eens na. U heeft ze niet benut, en ik benut een fractie van een seconde. Het is niet overdreven, het is in een oogwenk gebeurd, en daar staan de mensen die van dat alles niets weten voor een raadsel. 



zondag 5 augustus 2018

Uitnodiging voor bezoek aan het graf van Bruno Gröning in Dillenburg




De Stichting nodigt u graag uit voor een bezoek aan het graf van Bruno Gröning in Dillenburg. Ter oriëntatie: Dillenburg ligt op twee en half uur rijden van Nijmegen. Om de kosten zo laag mogelijk te houden zullen onze vrijwilligers de personenbusjes rijden.

In gezamenlijk overleg zullen wij de dagindeling verder invullen. Gaan wij picknicken onderweg, gaan we na afloop naar een restaurant? Laat maar horen.

Dillenburg
Natuurlijk gaan wij Dillenburg en het slot bekijken, het voorvaderlijk kasteel van onze koninklijke familie.

Verder ligt in de nabijheid het mooie Freudenberg met de internationaal beroemde historische stadskern.

Freudenberg


Voorlopig hebben wij de volgende data geprikt:

Voorkeursdatum: zaterdag 8 september 2018
anders
zaterdag 15 september 2018 of
zondag 16 september 2018

Geïnteresseerd?
Laat het ons weten of stuur een mailtje naar levensprincipes@planet.nl




maandag 7 mei 2018

Interview met Bruno Groning - deel 3


Klik hier voor deel 2

E.A. Schmidt schrijft verder:

Medewerkers


Hij schijnt intuïtief te voelen in hoeverre hij zich op de eenvoudigste verrichtingen op zijn medewerkers kan vertrouwen. Daarvoor een klein voorbeeld:

Hij zag dat een van de niet door hemzelf gekozen medewerksters ontvankelijk was voor bepaalde voordelen. Er was geen gebrek aan cadeautjes van allerlei soort om te proberen bij Gröning voor te dringen. Hij gaf me met het oog daarop de opdracht voor het huis een plakkaat met de volgende tekst te bevestigen:


"wie gelooft door steekpenningen of anderszins de weg naar mij te vinden, is niet waard de genezing te ontvangen."

Ik schreef dit biljet en gaf hem aan de medewerkster om te bevestigen, die, zonder dat ik het wist, de bewuste nemer was. Ze bevestigde het plakkaat overeenkomstig de opdracht en was de volgende ochtend spoorloos van haar werk verdwenen. Gröning zelf ging met geen woord op deze persoonlijke verdenking in. Een bewijs temeer voor zijn diep begrip voor alle menselijke zwaktes. Hij verlangde alleen dat de opvolgster voor deze post door hemzelf gekozen werd, wat ook gebeurde onder een een heel aantal sollicitanten en heeft bewezen dat hij in zijn vertrouwen en zijn instinct bij de nieuwe bezetting niet vergist heeft.




donderdag 19 april 2018

Interview met Bruno Gröning - deel 2


Wilhelmplatz 7, Herford. Hier verbleef Bruno Gröning in 1949 bij de familie Hülsmann



Het eerste deel van het interview staat hier.


E.A. Schmidt schrijft:



Genezing en verbondenheid


Onder de velen duizenden mensen die vaak van zo ver weg de pelgrimstocht ondernemen om genezing te vragen, bevinden zich katholieken en protestanten, de stad Herford heeft zelf overwegend een evangelisch-lutherse bevolking, joden en zigeuners, de laatsten zijn hem bijzonder trouw.
Verder wordt Gröning door een kleine kring helpers omringd, die overtuigd van zijn missie, zich beschikbaar hebben gesteld om mee te werken. De heer Hülsmann uit Herford speelt daar in zoverre een bijzondere rol, daar hij de vader van de tienjarige jongen is die aan ernstige spierdystrofie leed, volkomen ongeneselijk was, en door Gröning genezen was. Men kan zich indenken de verbondenheid in dit bijzondere geval. Misschien is dit ook een wezenlijke oorzaak dat de moeder van de genezen jongen, mevrouw Hülsmann, zich als een bijzondere actieve medewerkster van Gröning bewees.

Niet oninteressant is de vaststelling dat Gröning, die geheel uit het geloof in God werkt, de afwijzing van elke confessionele binding niet ten laatste daarmee onderstreept, dat van zijn naaste medewerkers bijna iedereen een andere confessie heeft. De vrouwen en mannen in zijn omgeving hebben elkaar welhaast vanzelf gevonden, onder de indruk van de uitwerking van deze man en het gevoel van een innerlijke roeping.



Uit




zaterdag 7 april 2018

Gedragen door onzichtbare krachten



Leven heeft energie nodig. Machines lopen alleen wanneer ze stroom krijgen.

Auto's hebben brandstof nodig. Het welzijn van een regio is afhankelijk van haar economische kracht. Ondernemingen zoeken dynamische leidende krachten.

Overal wordt kracht gebruikt. En kracht verbruikt. De energiereserves nemen af. Koortsachtig wordt naar nieuwe energiebronnen gezocht.

Daarbij wordt aan een krachtbron gemakkelijk voorbij gegaan. Zij is onzichtbaar en toch werkzaam.

Zij is vrij beschikbaar en komt ons toch ten goede.


Het is de kracht die ons leven draagt, samen met onze eigen krachten en ook, wanneer we niets meer kunnen.

Soms voelen wij deze kracht, maar niet altijd. Ze is bovennatuurlijk en overwint tenslotte toch alles, zelfs de dood.


Het is de macht van de goddelijke liefde. Zij spreekt tot ons:


Waarom ben je bang? Je bent toch geliefd en je wordt gedragen!





Uit: Der Weg

vrijdag 30 maart 2018

Waarom noemen we deze vrijdag goed?




Jezus sprak zeven woorden:


De eerste: Elke zonde kan worden vergeven. Als je de moordenaars van Jezus kunt vergeven kan elke zonde in principe vergeven worden.

Ten tweede leerde Hij ons dat we worden gered door genade, niet door onze daden. Tegen 'n gekruisigde dief zei Hij: Nog vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn. Tjonge. Die dief had niet eens berouw voor z'n zonden betoond. Hij wist niks van theologie. Toch zei Jezus: Vanavond ben je bij Mij in de hemel. Jezus is veel vergevingsgezinder dan de meeste kerkleden of theologen.

Het derde dat Jezus ons leerde: Je bent deel van een familie. En denk in je zwaarste tijden hieraan: Iedereen maakt lijden en afwijzing mee, maar denk hierom: Je familie zal je altijd bijstaan. Hij zei: Vrouw, zie uw zoon. Ze was erbij. Hij werd beschimpt en gesmaad, maar z'n moeder was bij Hem.

Het vierde dat Hij ons leerde: Het geloof kan het allerergste doorstaan. Hij zei: Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? Er is geen vreselijker moment denkbaar dan het moment dat Christus aan het kruis zei: God heeft Mij verlaten. Maar Hij verliet z'n geloof niet. Hij zei nog steeds: Mijn God. Míjn God. Mijn God. Hij werd geen atheïst. Zijn geloof doorstond de allerergste crisis.

En z'n vijfde les was: Goede Vrijdag leert ons dat je mag uitkomen voor je lijden. Je kunt een mislukking, afwijzing of tegenslag meemaken of zelfs een teleurstelling. Je mag daarvoor uitkomen. Toen Hij zei: Ik heb dorst schaamde Hij zich niet om ervoor uit te komen dat Hij hulp nodig had. Je mag gerust kenbaar maken dat je lijdt. 

Het zesde dat Hij ons leerde: Er is een tijd om los te laten. Vader, in uw handen leg ik mijn geest. We hebben de sterke neiging om te denken dat het verkeerd is om los te laten. Het leven zou voor veel mensen makkelijker zijn als ze konden loslaten. Vader, in uw handen leg ik mijn geest.

Ook al maakt u een verschrikkelijke Goede Vrijdag door. Jezus is met u. Hij is heel erg dicht bij u. Daar hebt u geen besef van. Zijn aanwezigheid is hier. Z'n laatste woorden waren: Ik zal je nooit verlaten. Ik zal je nooit in de steek laten. Ik zal altijd bij je zijn. Tot aan het eind van uw leven? Nee, tot aan het eind van de wereld.


R.H.Schuller

dinsdag 20 maart 2018

Ontmoeting met Bruno Gröning




Beste vrienden,

Ik wil jullie graag een ervaring uit mijn kindertijd vertellen.

Als 6-jarig meisje, ik zat net in de eerste klas, mochten ik en mijn zusje in 1950 Bruno Gröning in het kleine plaatsje Ort Scheyern leren kennen.

Mijn tweelingzusje en nog twee schoolvriendinnetjes liepen met mij richting brouwerij, daar stond Bruno Gröning naast een Volkswagen kever. Zijn hals viel ons gelijk op. Hij zei, letterlijk weet ik het niet meer, "kom eens hier kinderen!" en vroeg ons of wij in God geloven. Ik antwoordde: "en aan Jezus Christus!" en nodigde de heer Gröning spontaan thuis uit. De heer Gröning vroeg of hij mee mocht komen en wilde mijn zusje aan de hand nemen. Ze weigerde. Ze laat ze niet door iedereen vastpakken. Daarop pakte Bruno mij bij zijn linker hand. We liepen bergaf, bergop, bergaf, bergop, ongeveer 2 km naar Vieth.

Ongeveer halverwege mocht ik aan zijn rechterhand lopen. We kwamen ook voorbij een groot, oud kruis. Thuis aangekomen stonden onze ouders in de huisdeur. Wij, de kinderen, moesten gelijk naar binnen.
Bruno had een baard van een paar dagen, hij was dus niet geschoren, was ongeveer 40 jaar, en mijn ouders hadden een hartig woordje met ons te spreken.

De Volkswagen kever wachtte in de rechterbocht in de rijrichting (secundaire weg tussen München en Augsburg).

Ik kreeg van mijn ouders op mijn kop: "vreemden aanspreken en meebrengen".

Bruno Gröning heeft het met mij over mijn toekomst gehad. Het is in vervulling gegaan. En ik geloof dat het zo blijft. Hij is nog een keer langs geweest, dat heeft mijn tweelingszuster gezegd, maar ik was er niet.

We waren een keer bij de slager. Bruno was er ook. Hij stond bij de stoel, waarop men kon zitten. De stoel staat er nu nog en er is nu nog veel goede kracht bij de stoel te voelen.

Ik wens ons allen aan zijn hand, onder zijn leiding de levensweg in deemoed en liefde te mogen gaan.

Bericht van Paula Wörl, opgeschreven door Walter Häusler in 2009.