5G begint nu wel heel dichtbij te komen. Bomen worden gekapt en hoge masten verrijzen. De een zegt dat het is zoals 4G, maar veel sneller, waardoor alles en iedereen met elkaar verbonden wordt en het een gigantische sprong vooruit is voor toepassingen zoals virtual reality en operaties op afstand - dus zonder persoonlijk contact.
Aan de andere kant heb je de protesten tegen 5G. Verhalen van massale spreeuwensterfte en medische problemen doen de ronde. 25 januari waren de wereldwijde protestmarsen en dat waren toch niet allemaal gekkies met aluminium hoedjes.
Bruno Gröning zei "alles wat kunstmatig gemaakt is bestaat ook op een natuurlijke manier".
Toen hij moest afspreken hoe laat hij op de Traberhof voor de massa genezing zou verschijnen zei hij: "ik bel nog, maar ik heb mijn eigen telefoon, ik heb de menselijke niet nodig" En: "voor het licht heeft u de elektriciteitscentrale nodig, hier krijgt u de natuurlijke stroom" (17 okt. 1950).
De mensen die bekend zijn met de gave van Bruno Gröning weten dat zij, door wat Bruno de Heilstroom noemde, zij een stroom in hun lichaam voelen die hun verbindt met het goddelijke, waardoor veel genezingen plaatsvonden en plaatsvinden.
Bruno zei ook ons dagelijks of liefst twee keer per dag, 's ochtends en 's avonds, af te stemmen op de heilstroom.
Alles is trilling, weten we nu. Wat kunnen wij beter doen dan Bruno's raad op te volgen en ons af te stemmen op de HS, de Heilstroom zodat we bestand zijn tegen de 5G?
Op 26 december 1958, vier weken voor het heengaan van Bruno
Gröning, bevond zich bij hem thuis een kleine kring van vrienden, Bruno Gröning
zat op zijn stoel en wij praatten met elkaar. Op een zei hij: ‘vrienden, als ik
niet meer onder jullie ben, dan ben ik toch bij jullie, geestelijk gezien.’ Wij
dachten, nu gaat hij naar Amerika omdat wij wisten dat het gelijktijdig lopende
herzieningsproces tot een oordeel over hem zou komen.
Even later zei Bruno Gröning: ‘vrienden, nu vraag ik aan
ieder van jullie, zouden jullie van vandaag op morgen van alles afstand kunnen
doen, zelfs van het leven?’ Ieder van ons ontkende dit en daarop zei hij: ‘ik
kan het.’ Even later zei hij: ‘vrienden, nu moeten jullie een korte tijd zonder
mij werken.’
Toen me met de auto wilden wegrijden ging Bruno voor de auto
staan en maakte voor de radiator drie kruisjes. Later dachten ij dat dit
afscheid een andere reden had; wij vermoedden dat hij nog veel verder van ons
heen zou gaan dan Amerika.
Bruno Gröning zei vaker in zijn voordrachten: ‘heb geen
angst voor de dood, en hij is ook jullie vriend. Mijn mooiste dag in het leven
is als ik uit dit lichaam weg mag.’
--
Als ik weer eens een grote gemeenheid omtrent Bruno meemaakte
door een smerig krantenartikel, was ik erg bedroefd en zei tegen Bruno: ‘het is
op aarde zo moeilijk te leven, men zou alleen de wens kunnen hebben om er zo
snel mogelijk vanaf te komen.’ Toen keek Bruno mij ernstig aan en zei: “Ik heb
God ook een keer gelasterd toe ik zei ‘Oh God, waarom heb jij mij op deze
verschrikkelijke aarde gestuurd’. Maar wij moeten het goede doen.” Hij nam mijn
hand en sprak: “Anny, niet de moed verliezen, neem een voorbeeld aan mij, ik
moet door zoveel slijk waden en de mensen weer aan God aansluiten. Anders zou
ik ook een gemakkelijker leven hebben, ik zou de rijkste mens kunnen zijn –
maar dan ook de armste!
---
Op 16 april 1956 was Bruno Gröning bij een voordracht in Bad
Tölz. Meteen in het begin van zijn woorden ging hij op een mijnheer af en zei
het volgende: ‘nee, heb geen angst, u sterft nog niet, ik zal al eerder deze
aarde verlaten.’Deze heer leeft nu nog en Bruno Gröning heeft werkelijk deze
aarde al verlaten.
---
In het jaar 1954 zei Bruno tegen mij: ‘in dit lichaam ben ik
slechts kort als genezer op deze aarde. Ik kom echter weer, maar dan ben ik
iemand anders.’ Toen ik vroeg: ‘waaraan herkennen wij u dan terug?’, zei hij:
‘laat jullie hart spreken, en let op de tekens!’ Nu wilde ik nog weten, of ik
dat ook nog zou meemaken, maar voordat ik deze vraag hardop zei, ging Bruno
Gröning met zijn hand van de neus naar de kin omlaag, en ik kon er geen woord
uitkrijgen. Voor mij een teken dat het voor mij niet nodig was om het te weten.
"De
mens is toch zo klein geworden dat het dier of de dieren hem al ver, ver hebben
overtroffen. De mens is in de loop der tijd in plaats van vooruit te gaan achteruitgegaan.
Bewijs daarvoor is dat het dier dat nu nog in Gods vrije natuur leeft, zijn
dierlijke instinct behouden heeft en de mens zijn instinct verloor." (Uit de voordracht van 27 okt. 1950 München in de Praktijk van natuurgenezer Enderlin)
Aan deze woorden van Bruno Gröning dacht ik toen ik onlangs op de Frans televisie de documentaire zag over Hassen Bouchakour en zijn paard Peyo. Ik heb hem een paar gezien en elke keer was ik weer geëmotioneerd. Omdat de documentaire niet ondertiteld is vertel ik het verhaal hier in het kort.
Hassen is een Frans-Algerijnse man, een van de laatste uit een geslacht van beroemde valkeniers en ruiters in Algerije. Ook is hij tweemaal kampioen van Frankrijk dressuurrijden, en is de enige ruiter ter wereld met vijf verschillende disciplines.
Zes jaar geleden zocht Hassen naar een paard, een lichtkleurig paard zodat je hem beter in het donker kon zien, om op te treden in een circus of theater, zodat hij zijn vak en passie kon uitoefenen. Na lang zoeken had hij nog steeds zijn droompaard niet gevonden en stelde zich tevreden met een bruin paard die wel de capaciteiten had, want hij moest aan zijn contract voldoen. Maar helaas, het paard Peyo kon het wel, maar wilde niet. Het was een stugge verhouding en als ze klaar waren ontweek het paard alle contact met zijn ruiter. Na anderhalf jaar gaf Hassen het op en zei ik wil niets meer van je weten.
Vanaf dat moment veranderde Peyo, hij werd gewilliger, geen gedoe met ophalen en deed zijn dressuur perfect. Peyo had wel een bijzondere 'afwijking'. Als de voorstelling afgelopen was koos hij vaak iemand uit en ging tegen hem aan staan. Een keer streelde hij met zijn hoofd het hoofd van een kind en trok haar pruik af. In Duitsland drukte hij zijn hoofd tegen de blouse van een mevrouw. De vrouw lachte en vond het niet erg want het was precies de plek waar zij borstkanker had gehad. Hij had een gave om mensen die het moeilijk hebben, mensen met alzheimer, mensen met een beperking of met kanker te troosten. Een keer volgde hij iemand tot aan de auto.
Toen ook Hassen het heel moeilijk kreeg sleepte Peyo hem er door, door steeds zijn hoofd tegen hem aan te leggen. Sindsdien zijn ze partners en als Hassen een paar dagen weg is, is Peyo helemaal van slag en krijgt hij diarree.
Peyo werd 4 jaar getest door dierenartsen, neurologen en psychologen. Hassen was aan de ene kant blij dat zijn paard een gave heeft, aan de andere kant was hij bang dat het het eind van zijn carrière, zijn passie zou zijn.
Nu hebben ze een of twee optredens per maand, waarvan ze kunnen leven en bezoeken ze regelmatig zes ziekenhuizen op het gebied van geriatrie, pediatrie, psychiatrie, Alzheimer en palliatieve zorg. Peyo heeft geleerd over gladde vloeren te lopen, de trap op te gaan of met de lift en zijn behoeften op te houden. In het ziekenhuis noemen ze hem Dokter Peyo, want hij doet meer dan een dokter, hij weet verborgen laatjes open te trekken en het kleine sprankje dat de mensen nog in zich hebben, te laten stralen. De mensen verliezen hun agressiviteit, worden sereen, praten weer, sommige komen uit hun rolstoel en dat kan wel tot een maand aanhouden, tot het volgende bezoek van dokter Peyo.
Peyo zoekt zijn patiënten zelf uit, als het moet duwt hij met zijn mond de deurklink naar beneden of schopt hij tegen de deur. Hij weet de patiënten van de vorige keer te vinden, ook al zijn ze van kamer verhuisd.
Hassen denkt dat doordat Peyo een heel slechte jeugd heeft gehad, hij de pijn van de zwakkeren aanvoelt.
Deel 1. Kijk op 10.15 minuten wanneer Pyo het verlamde been van de mevrouw masseert.
Deel 2 begint met een jonge patiënt die nog maar heel kort te leven heeft en lichamelijk en psychisch aan de grond zit, hij wil niet meer praten totdat Peyo kwam. De dokters voelden dat ze alleen gelaten wilden worden en lieten alleen de camera draaien.
Uit Bruno Grönings Voordracht 27 oktober 1957 in Plochingen:
'Is het niet geweldig dat toen u de
eerste keer hier bent opgenomen in deze gemeenschap, zo’n eigenaardig gevoel
hebt waargenomen en dat u ook vast geloofde: nu komt de orde; u zult gezegd
hebben: nu word ik gezond. En ik zeg, nu komt de orde in uw lichaam tot stand, want het heeft kracht verbruikt. Hoeveel kracht, hoeveel energie u dagelijks
verbruikt, daarover hebt u nog geen duidelijkheid. Voor elke gedachte die u
opneemt hebt u zeer veel energie nodig, om überhaupt maar een gedachte te
kunnen opnemen. Het is het zelfde wanneer ik u nu even vergelijk met een
radiotoestel, dan hebt u, omdat het toestel ingesteld is op 220 Volt, deze
spanning, deze stroomsterkte nodig omdat het toestel, dat wil zeggen dit
technisch wonder dat in staat is de zendgolf, de golf van de zender, die de
zender draadloos uitzend, te kunnen opnemen. Bij de zender een stukje draad,
bij de ontvanger een stukje draad, en de tussenruimte kan nog zo groot zijn,
wanneer u het toestel op de golflengte heeft ingesteld, zult u de zendgolf in
uw toestel opnemen, het zal via de luidspreker aan u worden gegeven. Nu mijn
beste vrienden, dat moet u toch al zeer te denken geven hoe dat mogelijk is.
Nu vergelijken wij ons niet met een
technisch wonder, dat wil zeggen we kunnen ons er mee vergelijken zodat u er
lering uit trekt. Beziet u echter, wat u in werkelijkheid bent, niet als een
technisch wonder, maar als een goddelijk wonder. Dan pas kan de mens de zending
van God in zich opnemen en wel zo dat God op een bepaalde golflengte uitzendt,
waarop u zich moet instellen.'
Trilling verhogen, ziekte, boosheid loslaten zeggen de spirituele leraren . Heb je je wel eens afgevraagd; 'Ja hoe dan?' Het is toch niet de bedoeling dat je je je narigheid inpakt, en onder de aarde verstopt. Hoe dan wel? Bruno helpt je daar mee, hij neemt het zelfs van je over als je het niet kunt. Hij pakt jouw zorgen aan, als je dat wilt, maar haal ze niet meer terug en ga er niet in roeren. Als je afgegeven hebt wat jouw ziel bezwaart, kan je over de brug gaan die Bruno voor ons gebouwd heeft, dan ben je op de weg waar je, zoals hij zegt, de genezende heilstroom ontvangt. Bruno Gröning zegt:
'Deze weg, die de mens tot nu toe gegaan is, is een foute, en
dat is de dwaalweg, niet meer de goddelijke. Maar op de slechte weg zijn en dan
van het goede iets eisen, nee, dat gaat niet. Dus willen wij mensen proberen op
de goede, op de goddelijke weg weer terug te gaan. Zoals ik al zei, de brug is
er, de brug houdt! Dat kan niemand meer bestrijden. En wanneer u deze weg gaat,
gaandeweg zult u dat ontvangen, wat u als mens ook waard bent. Dan weet u, dan
weet God ook, dat de verbinding met God, die de mens niet meer had, hersteld
is en Hij zegt: ‘nu zorg ik voor de mensen, niet eerder.’ Net zo kan de lamp
niet branden wanneer zij geen aansluiting met het bedrijf heeft. Precies zo maak ik de verbinding weer en u kunt leven, u
bereikt dan uw doel als mens.'
